PYRENEESE-BERGHONDEN FROM FJERLA'S LEGACY

Mijn hele leven heb ik altijd dieren gehad.Je kunt het zo gek niet bedenken ze waren er.Gelukkig is mijn man ook een dierenliefhebber we hebben altijd honden, vogeltjes, vissen en poezen gehad.Eerst waren dat altijd de zielepietjes de afdankertjes.Totdat onze zoon geboren werd, we moesten toen onze duitse herder herplaatsen.Met de york hebben we het nog 4 jaar geprobeerd.Maar uiteindelijk hebben we ook hem moeten herplaatsen.Vier maanden hebben we geen hond gehad, totdat ik voor mijn verjaardag een St. Bernard pup kreeg.

Sunny van de Rudolfo Hoeve een echte rashond, via de rasvereniging gekocht bij de fokker.Wat was ik trots op mijn pupje, daar mijn man hele weken de baan op was begon ik met haar te showen.Vol verwachting ging ik naar de eerste show de clubmatch, leuk allemaal mensen met St. Bernards.Nou kwam ik even van een koude kermis thuis.De fokker keek nog niet eens naar haar en de anderen deden of ik lucht was.Gelukkig kreeg ze een goed rapport en gingen we vol goede moed naar andere tentoonstellingen.Daar was het dus hetzelfde ik hoorde er niet bij maar Sunny haalde wel goede resultaten.Op 1,5 jarige leeftijd liet ik haar röntgenen en daar spatte een droom uiteen.Zware HD mijn wereld storte in het enige dat ik wist van HD was dat ze dan niet lang meer te leven had.Direct contact opgenomen met de fokker die daar erg laconiek overdeed.Uitleg of begrip kreeg ik niet wel het aanbod haar terug te brengen en dan zou ik korting krijgen op een volgende pup.Nee, dat nooit dan zien we wel hoe het gaat.Was dit maar haar enige probleem geweest dan was ze waarschijnlijk een stuk ouder geworden.Ze ontwikkelde een voedselallergie, kreeg een vergroeide rugwervel en kreeg haar eerste hartinfarct.Op kerstavond liet ik haar achter op de Intensive Care van de dierenarts, na vijf dagen mocht ze naar huis.Ze kreeg heel veel medicatie en wij kregen heel veel instructies mee.Ze stabiliseerde en kon met haar medicatie voor haar doen normaal leven leiden.Echter na een 10 maanden kreeg ze weer een hartinfarct, ook hier herstelde wonderlijk goed van.Uiteindelijk 1,5 jaar na haar eerste hartinfarct kreeg ze op controle bij de dierenarts een heel zwaar hartinfarct.Weer kwam ze op de Intensive Care, helaas is ze nooit meer thuisgekomen.Na vier dagen moesten wij haar laten gaan.Haar hart was te zeer beschadigd elke opwinding of inspanning kon haar fataal worden.Daarom konden we haar ook niet thuis laten sterven.

Gelukkig hadden we een paar jaar terug een Pyreneese Berghond pup via de herplaatsing van de rasvereniging in huis gehaald.Met 12 weken kwam Mozart in ons leven.Hij was in belgie in een puppyfarm gekocht als een witte retriever.Die mensen woonde twee hoog in het hartje van Amsterdam.Al na een paar weken realiseerde ze zich dat dit niet was wat ze wilde en besloten een goed thuis voor hem te zoeken.Zo kwam hij op een vrijdagmiddag met koffertje bij ons.Natuurlijk gevallen voor het uiterlijk en niet uitgezocht wat het ras was.Een heerlijke hond een paar gedragsprobleempjes die hij over had gehouden aan de puppyfarm.Totdat hij ong. een jaar was en deed wat hij eigenlijk in de kudde moest doen.Hij haalde een schaapje (kind) terug zijn kudde in.Toch maar eens hulp gezocht.Die goede man legde ons uit wat een Pyr was en gaf een aantal oplossingen voor zijn puberaal gedrag.Een schat van een hond die mij een veilig gevoel gaf ik kon op hem vertrouwen.Een paar weken na het overlijden van Sunny vonden we het tijd voor een nieuwe Sunny zo kreeg Mozart een nieuw vriendinnetje.Helaas kreeg Mozart 7 maanden daarna een grote bult in zijn nek.De prognose was niet goed maarja eerst de biopsie maar eens afwachten.De uitslag was lymfeklierkanker, vooruitzicht ong. nog 7 weken te leven.We hebben hem mee naar huis genomen en daar heeft hij nog precies het 7 weken volgehouden.Op donderdagochtend werd hij in een uur tijd blind en stond hij midden in de kamer alle levensmoed was weg.Nog diezelfde middag hebben wij afscheid genomen van onze Mozart.

Zodat alleen Sunny van het Eeksternest overbleef.Een echte St. Bernard met slijm en al, maar wat een schat.Het maakte haar allemaal niet uit als ze haar natje en droogje maar kreeg.In Okt. 2004 verhuisde wij naar belgie eindelijk de ruimte voor zo'n grote hond.Ja Sunny genoot met volle teugen.s'Middags ging ze op haar gemak voor het huis liggen bewonderd door de buren.Nooit was ze ziek altijd vrolijk en dan slaat heet noodlot weer toe.Na een halfjaar in belgie ging ze manken, wij zeiden dan ja meid dat ben je niet gewend zoveel lopen.Dus toch maar even de dierenarts opgezocht.Diagnose botkanker, vooruitzicht 2à3 weken.Ze heeft nog 2,5 mnd gestreden tegen de kanker maar dat was een verloren strijd.Opnieuw moesten wij afscheid nemen van een dierbare vriend.

Daar zaten we dan allebei verslagen door de dood van weer een hond.Aldus besloten we om geen rashonden meer te nemen.We halen zo'n stumperd uit het asiel.Op zondag trokken we naar het asiel en kwamen thuis met een gekruiste labrador die we natuurlijk Sunny noemden.Na week vonden we dat zij wel een speelkameraadje kon gebruiken en kwam er nog een gekruiste labrador bij.Moosje genaamd.Op een avond zei mijn man kijk op internet of er geen new-foundlander zit die zou ik er graag nog bij hebben.Natuurlijk zat er dat moment geeneen in het asiel.Wel vond ik een advertentie van een particulier die een nestje had.Ze waren zonder stamboom maar dat deerde ons niet wij vonden dat geen garantie.Zo kwam er een bruine Newfy Sarina.Wat waren we weer trots.Na een paar maanden kreeg ze volgens de dierenarts last van groeipijnen maar op advies van een vriendin gingen we toch maar eens naar een specialist.Sarina had HD en niet zo'n beetje ook.Het enige dat haar kon redden was een bekkenkanteling een zware operatie en revalidatie.We hebben haar laten opereren en daar nog geen dag spijt van gehad.Ze loopt als een kievit.Als compensatie voor alle leed bood de fokker een jaar later ons een pup uit dezelfde combinatie aan.Dom maar wij namen het aanbod aan.Zo kwam Shirley bij ons.Helaas blijkt later dat ook zij HD en OCD heeft.Intussen blijven onze kruisingen gezond.Todat plotseling Moosje ziek word overgeven niet willen eten.Zo gebeurd het dat ik op zondagmiddag sta te helpen bij de buikoperatie van Moosje.Uiteindelijk vonden we een rubberenring van een hondespeeltje precies in de overgang van de maag naar de darmen.Nadat dat verwijderd is en alle ingewanden weer op zijn plaats liggen en de buikwand gesloten gaat ze mee naar huis.Ze hersteld wonderlijk goed hiervan.

In het najaar van 2006 verteld mijn vriendin dat ze een nestje Pyreneese-berghonden gaat fokken.Inmiddels door onze vele gesprekken heb ik mijn mening over rasfokkers bijgesteld.Er zijn er toch nog die het belang van het ras en de gezondheid van de honden voorrang geven.Vanaf het begin heb ik alles mogen meemaken zodat in de kerstnacht de telefoon ging "ze worden geboren kom maar gauw".Op de derde dag vroeg ze mij als je nu moest kiezen welke zou het dan worden? Zonder twijfel wees ik ons Fjerla aan.Zo gebeurde het dan ook dat Fjerla from Cailins Garden in Febr. 2007 bij ons komt.Haar naam betekent heel veel de F is de jaarletter, Jer zijn de eerste drie letters van papa, La zijn de eerst twee letters van mama.Maar ook een nieuw begin, een nieuwe start in de wereld van showen en fokken.

Dan moet Shirley geopereerd worden aan OCD en blijkt dat ook haar heupen heel slecht zijn.Voor haar is een operatie aan haar heupen niet mogelijk.We besluiten haar een zo lang mogelijk een gelukkig en pijnloos leven te geven.Dat lukt heel aardig af en toe heeft ze wat pijnstilling nodig maar voor de rest is het een vrolijke meid.Augustus van dat jaar vallen we in herhaling Moosje ziek de zelfde symptomen als het jaar ervoor.Op de röntgenfoto was duidelijk te zien dat ze weer iets op had gegeten dat er niet door kon.Weer volgde er een operatie, nu hoefde gelukkig ik niet te helpen.Ze was door het oog van de naald gekropen.Ze had een plastieke scherpe schijf op, die had haar darm geperforeerd zodat ze 30 cm darm moesten verwijderen.Daarna heeft ze nog 3 dagen op intensive care gelegen voordat ze naar huis mocht.Tot op heden heeft ze dit niet meer herhaald.

Inmiddels ben ik met Fjerla aan het showen, en kom ik erachter dat er eigenlijk nog niet zoveel is veranderd.Alleen gesteund door mijn fokker leer ik nu wel mensen kennen met dezelfde visie.Aan het eind van het jaar vraagt de fokker of ik Fjerla wil laten voor röntgenen op HD, ze wil namelijk de combinatie nogeens overdoen.Hier heb ik geen probleem mee.Dus gingen we samen met Faith(zus van Fjerla) naar de dierenarts.Eerst was Faith aan de beurt die was vrij van HD. De zenuwen gierde door mijn keel hoe vaak had ik dit al meegemaakt, en hoe vaak was het doffe ellende geweest.Daar lag ze op de tafel, ik hoor het de dierenarts nog zeggen "PERFECTE HEUPEN" wat er toen door mij heen ging.Tranen in overvloed dit keer niet van verdriet maar vreugde.Een stapje dichter bij mijn droom.Mei 2008 tijdens de clubmatch krijgt Fjerla het Patelle luxatie onderzoek van Prof. Meutsteghe uitslag vrij van PL.Nog één stap verwijderd van mijn droom.De officiele HD foto's, nou dat was geen enkel probleem ze is HD-A.Nu nog de juiste reu vinden en dan staat niets mijn droom nog in de weg.Op 19 april 2009 is die droom uitgekomen, zoals u kunt lezen op de weblog http:/fjerla.skynetblogs.be.

Uit Fjerla's nest zijn twee teefjes hier gebleven Iska from Fjerla's Legacy en Isabelle from Fjerla's Legacy.Zodat wij nu zeven honden hebben.Sunny, Moosje, Sarina, Shirley, Fjerla, Iska en Belle.Hoe het hun nu vergaat kunt u lezen op http:/fjerla.skynetblogs.be